Ugoda nowelizowana!

Dnia wczorajszego zakończył się długi i żmudny proces nowelizacji Ugody – najważniejszego aktu prawnego Monarchii Austro-Węgierskiej.

Zgodnie z treścią Ustawy centralnej o zmianie Ugody z dnia 8 października 2008 roku projekt nowelizacji został wpierw przyjęty przez Zgromadzenie Parlamentarne kwalifikowaną większością głosów, a następnie został zaakceptowany przez Radę Monarchii.  Kolejnym koniecznym wymogiem przyjęcia zmian w Ugodzie było zaakceptowanie jej nowej treści przez naród, w referendum ogólnokrajowym, ogłoszonym przez Monarchę maksymalnie trzy dni po przyjęciu treści nowelizacji przez Radę Monarchii. Zgodnie z treścią postanowienie Cesarza i Króla Franciszka Józefa II z dnia 10.10.2008 referendum trwało przez trzy dni: od 17 do 20 października 2008 roku.

W dniu 21 października JCKM FJII wydał postanowienie ogłaszające wynik powyższego referendum zgodnie z którym za przyjęciem nowelizacji Ugody opowiedziało się 83% głosujących a przeciw zaledwie 17% biorących udział w referendum. Frekwencja wyniosła 64%.

Proces nowelizacji zakończyło opublikowanie przez Cesarza i Króla FJII treści znowelizowanej Ugody w Dzienniku Ustaw Monarchii Austro-Węgierskiej w dniu 24 października 2008 roku. Nowa Ugoda wejdzie w życie po upływie 7 dni od daty jej publikacji.

Tak więc cała czasochłonna i skomplikowana droga zakończyła się pełnym sukcesem. Zapewne wyjdzie to Monarchii na korzyść zważając na fakt, że znowelizowana Ugoda stoi na znacznie wyższym poziomie zarówno legislacyjnym jak i merytorycznym niż jej pierwowzór. Ponadto zdecydowane opowiedzenie się społeczeństwa, podczas referendum, za jej przyjęciem wzmacnia jej demokratyczne umocowanie oraz autorytet jako najwyższego aktu prawnego całych Austro-Węgier, co nie jest bez znaczenia dla jej przyszłego przestrzegania. Jest to wielki sukces Rządu i Zgromadzenia Parlamentarnego poprzedniej kadencji oraz samej Naddunajskiej Monarchii. Z sukcesem tym w przeszłość odchodzi stara Ugoda, która służyć już będzie tylko badaczom Austro-Węgierskiego konstytucjonalizmu.

Expose Miklosa Vaya

W dniu dzisiejszym Premier Miklos Vay wygłosił w Zgromadzeniu Parlamentarnym swoje expose prosząc jednocześnie Posłów oraz Delegatów o poparcie jego rządu i udzielenie mu votum zaufania. Oto pełen tekst wygłoszonego przez Premiera Rządu Jego Cesarskiej i Królewskiej Mości expose:

Wysoka Izbo!
Szanowni Państwo

Każdemu Premierowi przychodzi stawać w tym miejscu, w którym stoję teraz ja. W miejscu, z którego wszyscy starają się przedstawić jak najdłuższe przemówienie. Cóż, ja będę inny. Nie chcę się z tego miejsca rozwodzić, więc przedstawię wszystko w takiej pigułce, tak, aby każdy obywatel to przeczytał i nie zasypiał z nudów w połowie dzieła. Tak, aby to był to prawdziwy plan pracy rządu na najbliższy okres, a nie arcydzieło Pijarowskie.

Szanowni Państwo!

Rząd pragnie wprowadzić życie bardzo dobrze zorganizowaną politykę informacyjną na szeroką skalę tak, aby każdy obywatel był usatysfakcjonowany ze sposobu informowania go o poczynaniach Rządu. Monitor Rządowy będzie głównym źródłem informacji na temat władzy wykonawczej. To on dostarczy Państwu niezbędnych wiadomości, to z niego powinniście korzystać, jeżeli pragniecie rozwiać swoje wątpliwości dotyczące prac Gabinetu. Zależy Nam bardzo, abyście Państwo mogli pozyskać wszelkie potrzebne informacje, bo my jesteśmy po to, żeby naprawić NASZ wspólny Kraj, NASZĄ kochaną Monarchię. Liczymy na bardzo dobrą współpracę ze Zgromadzeniem Parlamentarnym, jak i z każdym przeciętnym obywatelem.

Nasz Rząd stawia sobie bardzo poważne zadania przed sobą. Jesteśmy świadomi, że kilku z nich
nie uda nam się zrealizować podczas tej kadencji, jednak zrobimy wszystko, żeby nasi ewentualni następcy przystąpili do ich realizacji. Stworzymy im odpowiednie warunki do pracy nad naszymi projektami oraz zapewnimy stały przepływ dokumentów pomiędzy nowym a starym gabinetem. Jednocześnie będziemy się starali, aby jak najwięcej z naszych celów zostało zrealizowanych, jednak nie dokonamy tego bez poparcia Posłów, Delegatów jak i Narodów.

Szanowni Państwo!

Rządzenie to nie jest bułka z masłem. Rządzenie wymaga dobrego zespołu kompetentnych ludzi, którzy stawiają sobie przede wszystkim dobro Monarchii. Ludzi z pomysłami na jej rozwój. Taki też będzie mój Rząd. Gabinet złożony z niezależnych poglądowo osób, które zgodziły się działać wraz ze mną dla dobra Monarchii. Jako premier mogę również zapewnić, że jeżeli działania któregoś z Ministrów odbiegać będą od powyższego opisu, to zostaną wyciągnięte wobec niego konsekwencje, gdyż niedopuszczalne jest, aby osoby na tak wysokich stanowiskach szkodziły temu Krajowi. Krajowi, który kochamy wszyscy. I to zarówno, jeżeli chodzi o urzędników koalicyjnych, jak i tych, których ja rekomendowałem.

Oprócz kompetencji i chęci do działania stawiamy również na patriotyzm. Nie ważne, czy jesteśmy Węgrami czy Austriakami, wszyscy kochamy CiK Monarchię i to jej dobro winno nam przyświecać w naszych codziennych działaniach. Rozwój ducha patriotyzmu będzie jednym ze sztandarowych haseł mojego gabinetu, a edukacja kulturalna nie będzie jedynie niespełnionym marzeniem, ale przepiękną rzeczywistością.

Szanowni Państwo!

Stanowisko Ministra Spraw Zagranicznych zajęła jedna z najlepiej znających się w tym fachu osób. Jego Cesarska i Królewska Mość zgodziła się pełnić obowiązki tego Ministra. Jest to rzecz niesamowicie dobra dla Monarchii, gdyż usprawni to administrację sprawami zagranicznymi, gdyż dzięki temu nie ma szansy na to, by Monarcha blokował decyzję Rządu, co jest bardzo pozytywne dla Monarchii. Jego umiejętności i obycie międzynarodowe, a także znajomości w każdej części świata na pewno zapewnią doskonałą politykę zagraniczną. Możemy spać spokojnie, gdy to stanowisko zajmuje właśnie ta osoba. Jest to niesamowicie dobra nowina dla wszystkich. Monarcha jest również gwarantem technokratycznego rządu ludzi dobrej woli ponad podziałami, którzy działają dla dobra Monarchii.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych zajmie się dalszą poprawą stosunków z Państwami Trójprzymierza, które są naturalnie naszymi najlepszymi sojusznikami. Liczymy również na współpracę z innymi krajami, głównie zgromadzonymi w Organizację Polskich Mikronacji. Jako cel sztandarowy postawimy sobie wspieranie młodych krajów, ale tylko tych, które prezentują sobą dość wysoki poziom oraz przedstawiają ciekawy pomysł na mikronację. Wszelkiego rodzaju jojonacje będą stanowczo tępione.

Wysoka Izbo!

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych objął Pan Łukasz Ziółkowski. Minister zapewnia stabilność nie tylko sprawom wewnętrznym, ale także pracom Rządu, jako iż jest ministrem koalicyjnym. Jego wkład w dobro kraju jak i umożliwienie powstania tego Rządu Narody Monarchii będą dobrze wspominać. Wiele osób może mu zarzucać, że jest ministrem tylko dlatego, że jest w koalicji, ale to nie prawda. Gdyby był słaby w tym co robi, na pewno by nie został Ministrem, już, jak przypuszczam, sam Monarcha by się o to postarał, gdyż komu jak nie Jemu zależy najbardziej na dobru Monarchii ? Jego zdolności na pewno dobrze przyczynią się Austro-Węgrom i to jest moim zdaniem sprawa bezdyskusyjna.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przygotuje egzamin urzędniczy, który będzie jednocześnie testem dla przyszłych urzędników, a fakt, że wszystkie odpowiedzi do niego będą w jednym miejscu publicznie dostępne, na pewno spowoduje, iż kadry będą lepiej wyszkolone. Będziemy również rewidować obecny Dziennik Ustaw w poszukiwaniu bubli prawnych oraz eliminować je dla dobra ogółu. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych będzie szukać chętnych do wsparcia samorządów na terenie Monarchii oraz ścisłej współpracy z władzami regionów, miast, wsir30;

Szanowni Państwo!

Ministerstwo Skarbu objąłem osobiście ja, jako pełniący obowiązki Ministra Skarbu. Stało się tak dlatego, że chciałem mieć osobistą kontrola nad tak ważną kwestią, jaką niewątpliwie jest budżet państwa. Wszyscy wiemy w jakiej ciężkiej sytuacji jest nasz budżet, z miesiąca na miesiąc stan konta naszego Państwa się zmniejsza, końca dziury budżetowej nie widać końca. Postanowiłem, że wezmę na siebie odpowiedzialność za ratowanie finansów publicznych.

W ciągu trwania kadencji planujemy znacząco zmniejszyć wydatki przeznaczone na organy władzy publicznej tak, aby dziura budżetowa była możliwie najmniejsza, a docelowo, żeby dochody przewyższały wydatki. Opozycja zarzuca, że zmniejszając wydatki zmniejszamy przychody, jednak wady wynikające ze zmniejszenia dochodów nie są współmierne z korzyściami płynącymi ze zmniejszenia wydatków. Podejmiemy współpracę z każdym, kto wyrazi chęć wspólnego działania, gdyż dobrze skonstruowana polityka budżetowa jest ważniejsza, niż polityczne bagienko i niesnaski między poszczególnymi politykami.
Ekscelencje!

Ministerstwo Kultury jest pod zarządem Pana Andrzeja Trzaska-Chojnackiego. Opozycja raczy tego świetnego w swoim fachu człowieka nazywać osobą, która etatowo popiera każdy Rząd. Nie wiem, czy traktować to jako komplement, czy wręcz przeciwnie jako akt obrazy, jednak wiem, że Ekscelencja Rotberg przeszkadzał w pracy oraz krytykował jego pomysły. Być może jest to ciąg dalszy jego walki przeciwko Panu Trzaska-Chojnackiego ? Jestem pewien, że Ekscelencja Andrzej Trzaska-Chojnacki jest o wiele, wiele lepszy niż swój cień.

Ministerstwo Kultury będzie dbało o edukację kulturalną obywateli Monarchii. Kontynuować będzie pracę nad wystawami oraz powołane zostanie Muzeum. Przygotowanie wysokiej jakości edukacji na pewno zajmie wiele czasu pracy Kancelarii Premiera oraz Ministerstwu Kultury. Chcemy, aby każdy mógł powiedzieć; tak, u mnie w kraju kultura stoi na bardzo, bardzo wysokim poziomie. Również w sprawach sportu nie pozostaniemy ślepi; jak widzimy piłka nożna stoi już na dość dobrym poziomie. Prezes AWFP oraz Kancelaria Premiera prowadzą pracę nad ożywieniem tej Federacji.

Moi Drodzy!

Ministrem Wojny został nieoceniony Edmund von Rabl. Znając jego doświadczenie oraz zaangażowanie możemy być spokojni o stan Sił Zbrojnych.

Ministerstwo Wojny oraz Sztab Generalny są w trakcie reformowania Wojska. Jednak wszystkich szczegółów w tym expose zdradzić nie mogę, gdyż Armia objęta jest lekką nutką tajemniczości, co jest na pewno dobre dla niej. Nie chcemy mieszać wojskowości w sprawy polityczne.

Wysoka Izbo!

Przeczytali właśnie Państwo swego rodzaju plan działań Rządu. Na pewno nie zawiera on wszystkiego, co zrobimy oraz zawiera rzeczy, których niedane będzie nam zrealizować. Proszę Szanownych Panów Posłów oraz Delegatów o poparcie mojego Rządu i wyrażenie votum zaufania dla niego. To da zielone światło do modernizacji Monarchii. Mogę zapewnić, iż żadna szansa na zmienienie, oczywiście na lepsze, Austro-Węgier nie zostanie zmarnowana. Mam nadzieję, że powyższe słowa przekonają Ekscelencję do poparcia mnie. Liczę, iż przyświecać wam będzie zdrowy rozsądek, a nie partyjniactwo, którego dowodem są niektóre działania opozycji.

Miklos Vay
Premier Rządu
Jego Cesarskiej i Królewskiej Mości.

Głosowanie nad udzieleniem votum zaufania potrwa do 22 października ale ze względu na układ sił w Zgromadzeniu Parlamentarnym, jego wynik jest raczej przesądzony na korzyść  Premiera Miklosa Vaya.

Ogłoszenie referendum w sprawie nowelizacji ugody

Dnia 10.10.2008 miłościwie nam panujący Cesarz i Król Franciszek Józef II postanowił na podstawie Ustawy Centralnej nr 14 ogłosić referendum wśród obywateli Monarchii Austro-Węgierskiej. Oto pełna treść Postanowienia:

My, z Bożej Łaski cesarz Austrii, apostolski król Węgier, król Czech, Dalmacji, Chorwacji, Sławonii, Galicji, Lodomerii i Ilyrii etc, etc… arcyksiążę Austrii Górnej i Dolnej, wielki książę Krakowa, książę Lotaryngii, Salzburga, Styrii, Karyntii, Krainy i Bukowiny, wielki książę Siedmiogrodu, margrabia Moraw, książę Dolnego i Górnego Śląska, Oświęcimia i Zatoru, Cieszyna, Friaul, Raguzy i Zary, hrabia Habsburga i Tyrolu, Kyburga, Goricy i Kradiski, książę Trydentu i Brixen, margrabia Łużyc Dolnych i Górnych oraz Istrii, hrabia Hohenembs, Feldkirch, Bregencji, Sonnenebergu, pan Triestu, Cattaro i Marchii Wendyjskiej, wielki wojewoda Banatu, etc. na podstawie Ustawy Centralnej nr 14 niniejszym postanawiamy, co następuje:

1. Ogłosić referendum wśród obywateli Monarchii Austro-Węgierskiej.

2. Referendum potrwa od 20.00 17 października 2008 r. do 20.00 20 października 2008 r.

3. W referendum zostanie zadane pytanie “Czy jesteś za przyjęciem Nowelizacji Ugody z dnia 8 października 2008 r.?”, przy czym możliwe będą odpowiedzi:
a) “Tak”,
b) “Nie”.

4. Postanowienie zyskuje moc prawną z dniem ogłoszenia.

Rzeczona Ugoda jest najważniejszym aktem prawnym Austro-Węgier na którym opiera się cały porządek prawny i istnienie samej Monarchii. Ugoda została zawarta już w 1867 i na jej mocy Cesarstwo Austriackie przekształciło się w dualistyczną Monarchię Austro-Węgierską. Obecna nowelizacja, nad której wprowadzeniem wypowie się naród w zbliżającym się referendum zmienia treść Ugody z dnia 30 grudnia 2007 roku. Upływ czasu i rozwój Monarchii wymusza dostosowanie najwyższego aktu prawnego w państwie do aktualnych potrzeb, dlatego tak ważna jest decyzja, którą podejmie naród w dniach 17- 20 października.

W trosce o dobro Monarchii pragnę w imieniu redakcji Teki Stańczyka zachęcić wszystkich uprawnionych do wzięcia udziału w tym, jakże ważnym wydarzeniu i wyrażeniu swego głosu w nadchodzącym referendum. Obywatele Monarchii – Do urn!

Arcyksiążęca proklamacja o nowinie radosnej

W dniu 9 października 2008 roku w pałacu książęcym Graz, Arcyksiążę Karl Gregor Habsburg-Lothringen postanowił adoptować za zgodą głowy domu Habsburgów, miłościwie nam panującego Cesarza i Króla Franciszka Józefa II Jego Ekscelencję Piotra Woleckiego i uczynić go tym samym swym synem. Z tej okazji Pan Piotr Wolecki przyjął imię Rudolf Karol Franciszek oraz tytuł Księcia Karyntii.

W związku z tym wydarzeniem panująca w Monarchii Austro-Węgierskiej austriacka linia dynastii Habsburgów składa się na dzień dzisiejszy z głowy rodu JCKM Franciszka Józefa II, Arcyksięcia Karla Gregora oraz jego syna Księcia Rudolfa Karola Franciszka.

Po tragicznej śmierci Cesarzowej Elżbiety jest to z pewnością radosna nowina dla domu rakuskiego choć osoba Księcia Rudolfa Karola Franciszka nie cieszy się sympatią w niektórych kręgach społeczeństwa Monarchii.

Nowy Cesarski i Królewski Rząd utworzony

Zgodnie z przewidywaniami kilka dni temu głosami koalicji AWPD-Posłowie Niezrzeszeni oraz przedstawiciela Rządu Victorio Mortuusa przeforsowano kandydaturę Miklosa Vey na premiera Rządu Jego Cesarskiej i Królewskiej Mości pokonując tym samym kandydaturę Riccardo von Rotberga wysuniętą z ramienia Liberalnej Partii Austro-Węgier.

Skutkiem takiego wyniku głosowania było postanowienie Monarchy z dnia 29 września, w którym Cesarz i Król Franciszek Józef II mianował Pana Miklosa Vaya na urząd Premiera Rządu Jego Cesarskiej i Królewskiej Mości.

Następnie z dniem 2 października 2008 na mocy rozporządzenia o powołaniu Rządu Jego Cesarskiej i Królewskiej Mości wydanego na podstawie Dekretu Cesarskiego i Królewskiego Nr 53 O Rządzie Art. 5 ust. 1 JCKM FJII powołał na stanowiska ministerialne następujące osoby:

1. Jego Cesarską i Królewską Mość Franciszka Józefa II na stanowisko p.o Ministra Spraw Zagranicznych,
2. Pana Łukasza Ziółkowskiego na stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych,
3. Pana Miklosa Vay na stanowisko p.o Ministra Skarbu,
4. Pana Edmunda von Rabla na stanowisko Ministra Wojny,
5. Pana Andrzeja Trzaskę – Chojnackiego na stanowisko Ministra Kultury.

Proces formowania rządu zakończył sie ostatecznie w dniu 4 października, kiedy ostatni z powołanych ministrów złożył wymaganą do objęcia stanowiska przysięgę.

Raport ze śledztwa w sprawie zamachu na Cesarzową Elżbietę

Zgodnie ze wcześniejszą obietnicą władz Austro-Węgier dnia 4 października 2008 opublikowano raport z śledztwa przeprowadzonego w wyniku tragicznego zamachu na Cesarzową Elżbietę. Oto jego treść:

1.Tożsamości zamachowca nie udało się dokładnie ustalić i na chwilę obecną jest to niemożliwe mimo wszelkich starań i wysiłków.
2. Mimo powyższego wiemy, że zamachowiec był prawdopodobnie jednym z bojowników byłej nielegalnej organizacji “Islamska Republika Bośni” (zwana dalej “IRB”), której istnienie zostało podważone dzięki wspólnemu działaniu sił naszych i surmeńskiego sojusznika.
3. Zamachowiec uśpił czujność austro-węgierskich oraz surmeńskich służb przedstawiając im falszywe dokumenty wskazujące na obywatelstwo Monarchii Austro-Węgier.
4. W samochodzie zamachowca znaleziono ukryte pieniądze z różnych krajów – w tym austro-węgierskie korony, surmeńskie gony, brugijskie briga.
5. Wśród notatek, których zamachowiec zapomniał spalić, były ogólne informacje o celach. Jak się okazało, po zamachu w Innsbrucku zamachy miały nastąpić również w innych miastach Trójprzymierza.
6. Zamachowiec dysponował dużą liczbą przyrządów umożliwiającą zmianę tożsamości – prócz wzmiankowanych pieniędzy miał również kilka przebrań, w tym mundur oficera C. i K. Sił Zbrojnych.
7. Samochód osobowy marki Laurin&Klement, którym poruszał się zamachowiec, zakupiony został prawdopodobnie już po przekroczeniu granicy Monarchii Austro-Węgier.
8. Zamachowiec od dłuższego czasu nie pozostawał w kontakcie ze swoją centralą – zatem można domniemać, iż c. i k. bośniacko-hercegowińskie regimenty piechoty słusznie meldowały, że organizacja “IRB” nie funkcjonuje.
9. Wobec powyższego, ekspertyza psychologiczna dowodzi możliwości, jakoby niepoczytalny zamachowiec:

• pozbawiony jakichkolwiek sygnałów z centrali postanowił działać na własną rękę,
• postanowił poszukać nowych mocodawców.

O ile pierwsza możliwość wydaje się optymistyczna i raczej zgodna z prawdą, o tyle zespół badawczy nie wyklucza istnienie drugiej.

Niestety przedstawiony raport wciąż nie odpowiada na wszystkie pytanie związane z zamachem i pozostawia pole do domysłów w niektórych kwestiach.

Szkoda również, że przedstawiony publicznie raport nie zawiera żadnych wniosków co do działań, których należy podjąć aby podobna tragedia już nigdy się nie wydarzyła oraz, że nie wskazuje winnych zaniedbań, które pozwoliły na ten akt bestialstwa.

Warto również wspomnieć, że dnia wczorajszego Minister Wojny Edmund von Rabl odwołał wszystkie nadzwyczajne środki bezpieczeństwa wprowadzone w związku z dokonanym zamachem. Jedynie Żandarmeria nadal ma kontynuować działania operacyjno wywiadowcze w środowisku mogącym sympatyzować ze sprawcą tej zbrodni.

Wszystkie znaki wskazują, że Austro-Węgry powoli wracają do normalności po wstrząsie wywołanym tym tragicznym wydarzeniem, choć pamięć o nim wśród ludów Monarchii nigdy nie wygaśnie.

Oświadczenie Rzecznika Prasowego Sztabu Generalnego na temat prac Zgromadzenia Parlamentarnego nad Ustawami wojskowymi

Oświadczenie Rzecznika Prasowego Sztabu Generalnego Cesarsko-Królewskich Sił Zbrojnych:

W Zgromadzeniu parlamentarnym trwają właśnie prace nad bardzo ważnymi ustawami wojskowymi a konkretnie nad ustawą o służbie wojskowej w Cesarskich i Królewskich Siłach Zbrojnych oraz nad ustawą o szkolnictwie wojskowym.

Historia wspomnianych ustaw jest dość długa. Projekty ustaw wojskowych po raz pierwszy zostały wniesione do Zgromadzenie Parlamentarnego jeszcze za poprzedniej kadencji, a konkretnie dnia 3 września 2008 r. przez Pana Feldmarschalla Edmunda von Rabl jako projekty rządowe. Niestety koniec trwania II kadencji Zgromadzenia uniemożliwił doprowadzenia nad nimi prac do samego końca.
Projekty autorstwa Panów Andrzeja Trzaska-Chojnackiego, Riccardo von Rotberga, Piotr Woleckiego i Edmunda von Rabl został ponownie zgłoszony pod obrady zgromadzenie w dniu 29 września 2008 r. gdzie właśnie trwają nad nimi intensywne debaty.
Godnym pochwalenie jest fakt wzmożonej współpracy między rządem i zgromadzeniem parlamentarnym a Sztabem Generalnym. Szef Sztabu Generalnego, Generaloberst Andrzej Trzaska-Chojnacki już parokrotnie odpowiadał na pytanie członków Zgromadzenia na temat ustaw wojskowych. Co więcej, prawdopodobnie w najbliższym czasie Zgromadzenie Parlamentarne udzieli Panu Generaloberst Trzaska-Chojnackiemu prawa do uczestnictwa w debacie parlamentarnej toczącej się nad projektami owych ustaw.

Jeśli chodzi o same ustawy to niewątpliwie ich waga dla dalszego funkcjonowania oraz rozwoju Cesarskich i Królewskich Sił Zbrojnych jest ogromna. Ustawa o służbie wojskowej reguluje nie objęte do tej pory przez prawo kwestie. W sposób jednoznaczny określa obowiązek służby wojskowej, sposób przydzielania mieszkańców do rezerwy i pełnienia służby zawodowej. Zawiera szerokie regulacje dotyczące Sztabu Generalnego, przyznawania awansów, degradacji czy przenoszenia w stan spoczynku. Projekt ustawy gwarantuje żołnierzom służby czynnej godne warunki życia oraz szereg praw i zabezpieczeń socjalnych dla wszystkich pełniących służbę wojskową. Rannym, chorym i trwale okaleczonym żołnierzom i oficerom zapewnia opiekę medyczną oraz wszelką inną pomoc. Proponowana regulacja przekazuje pod szczególną opiekę państwa rodzinny poległych oraz gwarantuje godne miejsce pochówku wszystkim bohaterskim żołnierzom Casarsko-Królewskich Sił Zbrojnych, którzy oddali swe życie dla ojczyzny.
Projekt ustawy służbie wojskowej w Cesarskich i Królewskich Siłach Zbrojnych zawiera bardzo ważne regulacje ograniczające wpływ i udział wojskowych w polityce.

Propozycja drugiej ustawy, dotyczącej szkolnictwa wojskowego jest niezbędną podstawą prawną do utworzenia i funkcjonowania Szkół Oficerskich. Również i ten projekt w sposób kompleksowy reguluje objęte zagadnienie. Projekt określa między innymi: zadania szkoły, finansowanie, sposób powoływania kadry naukowej i jej organy, zakres wykładów, prawa i obowiązki kadeta czy procedurę egzaminacyjna. Ustawa zawiera również przepisy dotyczące przeprowadzania kursów na wyższe stopnie wojskowe oraz kursów doszkalających dostępnych za zgodą Monarchy również dla oficerów państw obcych.

Warto zaznaczyć, że oba z wniesionych pod obrady Zgromadzenia Parlamentarnego projektów można uznać za istne dzieła sztuki legislacyjnej w pełnie tego słowa znaczeniu. Przepisy proponowanych ustaw są kompleksowe, jasne i jednoznaczne a przez to zrozumiałe dla przeciętnego obywatela co już samo w sobie jest sztuką.
Cała Armia żyje w nadziei na niezwłoczne uchwalenie proponowanych projektów ustaw, których zawartość merytoryczna ma niezwykłe znaczenie dla Cesarskich i Królewskich Sił Zbrojnych oraz obronności całej Monarchii. Szybkie przyjęcie niniejszych projektów ustaw z całą pewnością wzniesie nasze siły zbrojne na poziom nieznany i niedostępny armią innych państw.

Rzecznik Prasowy Sztabu Generalnego

Czarny dzień dla Monarchii!

Jak poinformowały władze Monarchii Austro-Węgierskiej, dziś, w godzinach porannych zginęła w tragicznych okolicznościach nasza umiłowana Cesarzowa Elżbieta.

Najjaśniejsza Cesarzowa Elżbieta została zaatakowana w czasie zwiedzania Insbrucku przez zamachowca nieznanego pochodzenia. Według wstępnych doniesień, napastnik niespodziewanie wybiegł spośród wiwatującego tłumu i oddał do naszej umiłowanej Cesarzowej trzy, celne strzały w głowę. Zgon nastąpił na miejscu.

Próbującego uciekać mordercę pojmali Cesarsko-Królewscy żołnierze. Niestety podczas próby pojmania życie stracił również jeden z nich, którego nazwisko nie zostało jak na razie poddane do oficjalnej wiadomości.
Pojmany nie posiadał przy sobie żadnych dokumentów na podstawie których można by stwierdzić jego pochodzenie, jednak naoczni świadkowie twierdzą, że wykrzykiwał on popularne w państwach socjalistycznych pozdrowienia, co może pomóc ustalić jego tożsamość.

Ze wstępnych ustaleń wynika, że osobnik który dokonał tej straszliwej zbrodni przedostał się na terytorium Monarchii Austro-Węgierskiej przekraczając granicę z sojuszniczą Surmenią.

Motywy zbrodni jak do tej pory nie są znane. Według jednej z branych pod uwagę możliwości, celem zamachu był sabotaż stosunków dyplomatycznych Monarchii z Królestwem Surmeni.
Jeśli taki był cel tego obrzydliwego aktu terroryzmu i przemocy, to opierając się na słowach naszego pogrążonego w żałobie Monarchy możemy orzec, że nie został osiągnięty. Dobitnie świadczy o tym treść mowy tronowej JCKM Franciszka Józefa II który ogłosił co następuje:

Do moich Ludów!

Wydarzenie dzisiejsze – śmierć mojej najdroższej Małżonki przede wszystkim powoduje reakcje biegunowo odległe od zwyczajnej naszej radości i beztroski. Kim był zamachowiec i jakie były powody jego działania – do dziś nie wiemy.

Wydawać by się mogło, że po 28 czerwca 1914 roku w naszej historii nie zdarzy się już nic podobnego. Dzisiejsze wydarzenie pokazuje nam, jak bardzo się myliliśmy, jak szybko spoczęliśmy na laurach. Znamiennym jest, że zamachowiec starał się naruszyć nasze stosunki z sojuszniczą Surmenią przedzierając się przez jej granice. Oświadczam, że dopóki jestem zwierzchnikiem naszej dyplomacji nie dopuszczę do rozluźnienia naszego sojuszu. Wręcz przeciwnie – Trójprzymierze stanie się jeszcze mocniejsze niż kiedykolwiek.

Żałuję jednocześnie, że Mowa Tronowa, którą miałem wygłosić z okazji rozpoczęcia prac Zgromadzenia Parlamentarnego, stała się tekstem pełnym żalu, smutku i rozgoryczenia. Jest mi przykro, że nasz kraj musiał doznać takiego bólu. Zabójca mej Najjaśniejszej Małżonki zasługuje na pogardę, z mojej strony jednak uzyskał przebaczenie. Mimo tego, Austro-Węgry nigdy nie będą pobłażliwe wobec mocodawców mordercy. Będziemy ich szukać do końca. Naszego albo ich.

Niniejszym zmuszony jestem ogłosić żałobę na terenie całego kraju.

(-) FJ II, I. R., m. p.

Ministerstwo Sprawa Zagranicznych Monarchii oświadczyło, że mając na uwadze bezpieczeństwo obywateli w ciągu najbliższych dni dokona wypowiedzenia Traktatu Reformującego Unię Kontynentu Wschodniego. MSZ argumentuje podjętą przez siebie decyzję koniecznością tymczasowego odizolowania państwa na rzecz  bezpieczeństwa. Miejmy nadzieje, że ten krok pozwoli zapobiec dalszym, potencjalnym aktom terroryzmu.
Oto pełna treść oświadczenia wydanego przez MSZ Victorio Mortuusa:

W historii każdego kraju pojawiają się momenty, kiedy to łzy wypełniają nasze oczy, a rzeczywistość napawa serca obywateli żalem i rozgoryczeniem. Taki dzień właśnie nadszedł dla Monarchii Austro-Węgier. Straszliwe wydarzenia wstrząsnęły wszystkimi Narodami ukochanej ojczyzny. W dniu dzisiejszym doszło do zamachu na życie Jej Cesarskiej i Królewskiej Mości Elżbiety, który niestety zakończył się powodzeniem.
Wszyscy miłujący Monarchię przepełnieni żalem w tak strasznym dniu ubolewają nad tak cenną stratą. Jednak nawet tak okropne i haniebne działania separatystycznych jednostek nie mogą zakłócić trzeźwego myślenia władz państwa.
Dlatego też Ministerstwo Spraw Zagranicznych informuje, iż w takich okolicznościach Rząd Monarchii Austro-Węgier czuje się zobowiązany do zapewnia maksymalnego poziomu bezpieczeństwa swoim obywatelom. W wyniku takich zobowiązań Ministerstwo informuje, iż w przeciągu dni dokona wypowiedzenia Traktatu Reformującego Unię Kontynentu Wschodniego. Decyzja ta jest podyktowana przymusem czasowej izolacji państwa na rzecz swego bezpieczeństwa.
Jednocześnie Osobiście dziękuję wszystkim za udzielone wsparcie.

/-/ Victorio Mortuus
Minister Spraw Zagranicznych
Monarchii Austro-Węgier

Niezbędne kroki mające poprawić bezpieczeństwo podjęło również Ministerstwo Wojny oraz Cesarsko-Królewskie Siły Zbrojne o czym możemy przeczytać w oświadczeniu MW Edmunda von Rabl:

Drodzy Rodacy!

Wobec tak strasznych wieści Ministerstwo Wojny i Cesarsko Królewskie Siły Zbrojne nie mogą pozostać obojętne. Żandarmeria Wojskowa i Żandarmerie Krajowe zostały postawione w stan wyższej gotowości. Jednocześnie Kompanie Graniczne wsparte pododdziałami wojska i śmigłowcami uszczelnią granice. Na dworcach, lotniskach i w miejscach użyteczności publicznej pojawią się wzmocnione patrole żandarmerii. Podróżni na przejściach granicznych będą poddawani dokładnej kontroli.
Ponadto wyznaczam 25 Batalion Strzelców Polowych, obok Gwardii Cesarskich, do ochrony osoby Monarchy.
Pragnę przeprosić obywateli i podróżnych za utrudnienia w codziennym życiu, ale sytuacja wymaga tak ostrej reakcji.
Dziękuje za zrozumienie.

(-) Edmund von Rabl
minister wojny

Władzę obiecują, że wkrótce opinii publicznej zostanie ujawniony szczegółowy raport ze śledztwa, który powinien odpowiedzieć na wszelkie związane z tą zbrodnią pytania.
Miejmy nadzieje, że raport wskaże również winnych zaniedbań które przyczyniły się do tej tragedii.

W chwili obecnej na terytorium całej Monarchii panuję żałoba narodowa a wszyscy poddani Cesarza i Króla Franciszka Józefa II łączą się z nim w bólu opłakując śmierć ukochanej Cesarzowej Elżbiety. Z całego świata płyną kondolencje i wyrazu współczucia dla JCKM FJII, Domu Rakuskiego i całej Monarchii.

Boże Chroń Monarchię!

Pochwała tronów

Żyjemy w dziwnych czasach, w czasach wielu sprzeczności i wielu zmian. Z jednej strony nie tak dawno Sarmacja przeżywająca kryzys demokracji szukała stabilizacji i wyjścia z politycznej pustki w autorytecie oraz sile Monarchii a jednocześnie prawowita i legalna władczyni Sułtanatu Al Rajn, Jej Wysokość Sułtan Aisahah Ramzani al-Ekonoglu chwilowo została pozbawiona władzy przez rządnych władzy wojskowych spychających kraj na skraj wojny domowej. Co więcej w samych Austro-Węgrzech pojawiają się ludzie którzy nawołują do obalenie instytucji monarchii choć ich poglądy nie zyskują żadnego poparcia. W tych ciężkich czasach, gdy prawo jest deptane a uświęcone tradycje nic nie znaczą czuję się w obowiązku wystąpić z pochwałą oraz w obronie monarchizmu, legitymizmu i zasady dziedziczności tronu.

Wpierw należy określić co rozumiemy pod pojęciem monarchii i opozycyjnej do niej republiki. Monarchia jest tą formą rządu, w której głowa państwa nie jest obieralna albowiem jego władza nie pochodzi od ludzie lecz ma swoje źródło w czymś więcej. Według szkoły teokratycznej władza monarchy pochodzi od Boga Wszechmogącego, a więc ” z łaski Bożej “. W błędzie jest jednak ten władca który z tego zwrotu wyciąga przekonanie o swej wyjątkowości – wręcz przeciwnie, słowa te powinny mu przypominać, że nie zawdzięcza swej pozycji własnym zaletom lecz właśnie “łasce Boga”. Swoim życiem oraz nieustającą służbą wobec państwa i poddanych powinien dowieść swej przydatności i godności bycia królem. Oczywiście w współczesnym świecie, coraz bardziej zlaicyzowanym i coraz bardziej oddalającym się od pojęć religijnych teokratyczne uzasadnienie władzy królewskiej wielu nie przekonuje. Niech ci właśnie za uzasadnienie uznają wielowiekową tradycje sprawowania władzy, czasami sięgającą samych początków państwowości dzisiejszych monarchii. Całe wieki panowania dynastii i uznawania tego panowania przez poddanych za słuszne, prawowite oraz legalne daje jej kontynuatorom wszelkie prawa do władzy. Mówiąc patetycznie – wieki dały dynastii prawo do władzy i żaden człowiek nie może jej tej władzy pozbawiać. Dla odróżnienia republika jest formą państwa w której najwyższy urzędnik w państwie jest wybierany przez społeczeństwo a konkretnie przez jego część która go wybrała i z której to wywodzi się jego władza.

Przeciwnicy monarchii chcąc zdyskredytować tą formę rządów często wymieniają niegodnych tronu królów, jednocześnie przedstawiając ich jako typowych dla monarchii jako takiej zapominając jednocześnie, że można podać co najmniej tyle samo przykładów zdemoralizowanych i skorumpowanych zawodowych polityków zajmujących najwyższe urzędy w państwach republikańskich. Ci sami ludzie z upodobaniem twierdzą jakoby Rządy Monarchistyczne były sprawowane tylko przez i w imieniu arystokracji nie zauważając lub nie chcąc zauważyć, że w współczesnych Monarchiach arystokratów z urodzenia będących w rządzie jest bardzo mało albo wcale.

Argumentują oni również, że wybór głowy państwa w republice nie zależy od urodzenia ale od woli ludzi. Czas trwania kadencji elekta jest ograniczony a jeśli nie jest on zdolny do sprawowania władzy to łatwo można go wymienić. Natomiast w monarchii – jak mówią, kiedy na tron wstąpi zły lub co gorsza szalony władca usunięcie go jest niemożliwe bez obalenia istniejącego porządku. Ale i tutaj adwersarze tronów mijają się z prawdą. Każdy kto choć trochę zna historie wie, że w niemal każdej monarchii średniowiecznej możliwe było zastąpienie niezdolnego do rządzenia sukcesora inną, bardziej właściwą osobą posiadającą prawa do tronu. Dopiero w czasach późniejszych, za sprawą szalejącej reakcji zaczęto w sposób sztywny i skrajny interpretować zasadę legitymizmu. Jednak to było wypaczenie które nie powinno wpływać na obraz monarchii jako formy rządów. Oczywiście w obecnych czasach istnieje potrzeba stworzenia niezależnego i całkowicie apolitycznego organu sądowego badającego zdolność dziedzica do objęcia tronu a w razie konieczności, zamieniając go na następnego z kolei sukcesora lecz to już temat na inny artykuł.
Wbrew temu co insynuują przeciwnicy tronów, dziedziczność i legitymizm nie jest słabością lecz siłą Monarchii. Doświadczenie uczy, że królowie są zazwyczaj lepszymi w rządzeniu niż prezydenci. Dzieję się tak z prostego powodu – monarcha rodzi się aby władać, dorasta z tą myślą i żyje w poczuciu tej szczególnej misji. Przez całe swoje życie, aż do objęcia tronu uczy się jak rządzić, jest więc profesjonalistą w rządzeniu jakim nigdy nie będzie żaden prezydent elekt. Co więcej dziedziczny władca nie jest zależny od żadnej partii, żadnej grupy społecznej i nikomu nie zawdzięcza swojej pozycji czy władzy. W współczesnym świecie wybory wymagają olbrzymich nakładów pieniężnych i wielkiego sztabu ludzi bez których zwycięstwo jest niemożliwe. Tym olbrzymim kosztom nie jest wstanie podołać żadna jednostka, nawet najbogatsza dlatego każdy kto pretenduje do fotela głowy państwa musi się w uwikłać w zależności wobec ludzi którzy mu tej koniecznej pomocy udzielą. W ten sposób Prezydent nie jest reprezentantem całego narodu lecz przede wszystkim reprezentuje interesy partii która mu udzieliła poparcia i dzięki której zdobył ten najwyższy urząd w państwie. Element partyjny zawłaszcza zawłaszcza najwyższe urzędy w państwie a często i stanowiska w państwowych podmiotach gospodarczych kierując się przede wszystkim interesem samej partii. Wreszcie kadencyjność sprzyja krótkowzroczności, elekt ma mało czasu aby przypodobać się wyborcom i zapewnić sobie reelekcje w następnych wyborach. Kalkulacja polityczna z tym związana sprawia, że najtrudniejsze ale i najważniejsze sprawy społeczno – gospodarcze nie są rozwiązywane w obawie o utratę poparcia. Dlatego też tylko monarcha jest jedynym, prawdziwym reprezentantem całego narodu i tylko on dba jednakowo o wszystkich swoich poddanych niezależnie od ich statusu majątkowego czy poglądów politycznych. Niezależność władcy jest szczególnie ważna przy pełnieniu funkcji arbitra, zwłaszcza w czasach załamania i niepokojów.

Być może najbardziej krzywdzącym zarzutem stawianym przez adwersarzy tronów jest rzekoma niemożność pogodzenia monarchizmu z ideą demokracją i sprzyjaniu rządom autokratycznym.
Aby ten absurdalny pogląd uosabiający monarchie z monarchofaszyzmem obalić wystarczy spojrzeć na współczesne nam monarchie. Prawie każda jest w pełni demokratyczna. Doskonałym tego przykładem jest Monarchia Austro-Węgierska gdzie mieszkańcy cieszą się wszelkimi możliwymi swobodami osobistymi, politycznymi i gospodarczymi. Co więcej władcy większości istniejących monarchii dobrowolnie i z własnej inicjatywy dokonywali przez lata coraz większego ograniczenia własnej władzy. Fakt ten pozwala jednoznacznie odrzucić propagowany przez niektórych obraz monarchy jako rządnego władzy tyrana.
Monarcha jako osoba niezależna od sił partyjnych jest najlepszym gwarantem przestrzegania prawa i zasad demokracji. Monarchia jako forma rządów doskonale współgra z demokracją łagodząc jej wady.

Istnieje jeszcze jeden równie fałszywy jak reszta pogląd według którego monarchia jest po prostu za droga. Adwersarza tronów lubują się w opowiadaniu o rzekomych bogactwach i przepychu władców oraz bajońskich sumach pieniędzy które mają płynąć z budżetu na ten cel. Nie zadają oni sobie trudu by zbadać jak jest naprawdę choćby w Monarchii Austro-Węgierskiej gdzie nasz umiłowany Cesarz i Król Franciszek Józef II nie otrzymuje ani jednej korony z racji zasiadania na tronie. Pogląd, że monarchia jest zawsze kosztowna jest mitem. Wszystko zależy od konkretnych ustaleń w danym państwie.

Na koniec pozwolę sobie wspomnieć pewien istotny fakt o którym się zapomina – to monarchie były pierwszymi państwami w mikroświecie i to monarchiom zawdzięczamy istnienie współczesnej cywilizacji.

Mam nadzieje, że ten tekst uzmysłowił wszystkim fałszywość zarzutów stawianych monarchii i wykazał niewątpliwą wyższość tej formy rządów nad republiką. Wszystkie narody bez władców są jak dzieci bez ojca a smutnym jest naród sierot. Dlatego świadomi jak wiele zawdzięczamy i jak wiele jeszcze zawdzięczać naszemu Monarsze będziemy, “z głębi serc naszych oświadczamy, że przy Tobie Najjaśniejszy Panie, stoimy i stać chcemy”.